Ostrzeszewo
Położenie: ok. 1 km na południowy wschód od Olsztyna
Dawna nazwa: Elisenhof (1846)

Historia
Po zakończeniu wojny polsko-krzyżackiej w 1521 r. rada miejska Olsztyna podjęła uchwalę, aby duży, niezabudowany teren, położony na wschodnim obrzeżu gruntów miejskich, ugorujący i częściowo zalesiony, przeznaczyć pod uprawę. Zgodnie z tą uchwalą, każdy mieszkaniec posiadający prawa miejskie mógł ubiegać się o przydział działki rolnej z 3 latami wolnymi od podatku. Ponieważ chętnych nie brakowało, pozyskano w ten sposób grunty pod uprawy zbożowe. Część spośród mieszczan pobudowało tu, po obu stronach traktu kołowego do Klebarka (w przedłużeniu dawnej ulicy Klebarskiej, dziś Józefa Piłsudskiego), stałe siedliska i powstała w ten sposób osada, zwana Wsią Miejską (Burgerdorf).
Według danych z 1580 r., cały ten rejon terytorium miejskiego był rekultywowany i znajdował się pod uprawą. Osada czynna była jeszcze w 1678 r., po czym uległa zanikowi. Według sprawozdania magistrackiego z 1854 r., przyczyną tego była zaraza, która w 1710 r. zdziesiątkowała ludność i stała się powodem jej upadku. Po zarazie wieś nie odrodziła się. Jej grunty położone między jeziorem Skanda a drogą do Klebarka, traktowane były jako majątek miejski i oddawane przez magistrat w dzierżawę.
W czasie reformy rolnej związanej z tzw. separacją gruntów w 1845 r., majątek nabył od miasta miejscowy kupiec Adolf Hipler, ojciec późniejszego kanonika fromborskiego i wybitnego historyka Franciszka Hiplera (1836 – 1898). W 1846 r., na pamiątkę chrztu swej córki Elizy, któremu patronowała królowa pruska Elżbieta oraz biskup warmiński Józef Geritz, Hipler nadał tej posiadłości nazwę Elisenhof, urzędowo zatwierdzoną 6 sierpnia 1846 r. W 1858 r. sprzedał posiadłość porucznikowi Giseviusovi, bratu ówczesnego landrata (starosty). Gisevius nabył równocześnie jeziora Skanda i Klebarskie. Domagał się od magistratu, by udzielał odpowiednich świadczeń dzieciom z folwarku dochodzącym do szkoły wiejskiej w Klebarku Małym, na równi z dziećmi miejskimi, które z takich świadczeń korzystały. Opory ze strony rady miejskiej wykorzystał jako pretekst, by uzyskać od władz nadrzędnych formalne wyłączenie majątku z granic administracyjnych miasta, co nastąpiło z dniem 2 listopada 1877 r. W 1889 r. majątek radcy Giseviusa liczył 365 ha, w tym 188 ha upraw rolnych i 80 ha łąk.
W 1905 r. właścicielem folwarku był Hermann Zander. W 1922 r. kolejnym właścicielem był Carl Friese. Z dniem 30 września 1928 r. majątek poddano przymusowej parcelacji. Dzięki temu w drugiej połowie lat 30. powstały na tym terenie 34 gospodarstwa rolne, tworzące osadę wiejską tej samej nazwy, co były majątek. Po wojnie wieś tę w sposób dowolny nazwano Ostrzeszewem.